ترميم اعصاب محيطی

جراحی ترميمی و بازسازی اعصاب محيطی

divider

یک عصب محیطی یا عصب یا پَی ( به انگلیسی: Peripheral nerve ) ، بخشی از دستگاه عصبی محیطی است که خود از مجموعه رشته‌های عصبی ( فیبرهای عصبی ) تشکیل می‌گردد . فیبرهای عصبی در داخل یک عصب محیطی ، به دسته‌هایی تقسیم می‌شوند که هر کدام یک فاسیکول ( دسته عصبی ) نامیده می‌شوند . اعصاب محیطی حاوی رشته‌های عصبی مختلف جهت عضلات ، پوست، عروق، مفاصل، استخوان‌ها و غدد هستند .

دستگاه عصبی محیطی شامل ۳۱ جفت عصب نخاعی ، دوازده جفت عصب مغزی ( به غیر از بویایی و بینایی ) و دستگاه عصبی خودکار است . 

بررسی امکان انجام عمل

امکان ترمیم رشته های عصبی به غیر از مغز و نخاع تنها در صورتی وجود دارد که بخش کوچکی صدمه دیده باشد

تحقیقات پژوهشگران نشان می دهد که با الهام از ساختار شان عسل می توان روزی سلول های عصبی صدمه دیده را به رشد واداشت و ترمیم کرد .

دانشمندان می گویند ، خوشه های عصبی را می تواند در مجراهای این داربست شیمیایی گنجاند تا بخش های آسیب دیده به این ترتیب ترمیم یابند . این داربست با الهام از ساختار شان عسل ساخته شده است .

شایع ترین علت آسیب های اعصاب محیطی ضربه است . ضربات می توانند با مکانیسم های متفاوتی موجب آسیب عصب شوند که مهمترین آن ها عبارتند از :

  • پاره شدن عصب به علت نوک تیز استخوان شکسته شده یا جسم تیزی که به بدن وارد شده است .
  • له شدن عصب بر اثر گیر کردن بین قطعات شکسته شده استخوان
  • کشیده شده شدید عصب بر اثر جابجا شدن استخوان ها
  • فشار به عصب بدنبال جابجا شدن استخوان ها ( بر اثر دررفتگی مفصل یا جابجا شدن شکستگی ) یا خونریزی شدید در کنار عصب
  • فشار به عصب به علت سندرم کمپارتمان
  • فشرده شدن عصب بر اثر چسبندگی در بافت های اطراف آن ( چسبندگی ناشی از شکستگی و یا عمل جراحی )

عوامل موثر در موفقیت آمیز بودن ترمیم یک عصب آسیب دیده عبارتند از  :

  • طریقه آسیب عصب : وقتی عصب به وسیله یک جسم برنده تیز کاملا صاف و تمیز بریده میشود نتیجه ترمیم آن بهتر است تا زمانی که لبه های عصب پاره شده به علت کند بودن جسم برنده له و نامنظم شده است .
  • اندازه عصب : هر چه عصب کوچکتر بوده و به انگشت نزدیکتر باشد ترمیم آن موفقیت آمیز تر است تا اینکه عصب بزرگ باشد و یا به تنه نزدیکتر باشد .
  • نوع عصب : نتیجه ترمیم در عصب هایی که بطور خالص حرکتی یا بطور خالص حسی هستند بهتر از زمانی است که عصب آسیب دیده هم رشته های حسی و هم رشته های حرکتی دارد . نتیجه ترمیم عصب رادیال بهتر از عصب مدیان و نتیجه ترمیم عصب مدیان بهتر از ترمیم عصب اولنا است .
  • روش ترمیم : هر چه ترمیم دقیق تر و با مهارت بیشتری انجام شود نیجه آن بهتر خواهد بود .
  • نوع ترمیم : نتیجه دوختن سر به سر عصب بهتر از نتیجه ترمیم با استفاده از پیوند یا گرافت عصبی است .
  • سن بیمار : هرچه سن بیمار دچار آسیب عصبی کمتر باشد نتیجه ترمیم بهتر است .
sidebar
Call Now
Directions